موی تای ( به تایلندی : มวยไทย ) به معنای مشت زنی تایلندی است و به همین جهت تای بوکس نیز خوانده می شود . موی به معنی مبارزه و تای نیز یعنی تایلند . این رشته ی ورزشی دارای قدمتی بیش از ۲۰۰۰ سال در کشورهای تایلند ، برمه ، کامبوج و مالزی می باشد . موی تای ورزش ملی تایلند و یکی از مهم ترین سمبل‌های فرهنگی این کشور است . روز ۱۷ مارس در این کشور روز موی تای نامیده شده است .

تاریخچه و معرفی رشته موی تای
موی تای یکی از سبک های آزاد ورزش های رزمی است ، مبارزات آن به صورت برخورد کامل و در رینگ برگزار می شود .

تکنیک های مشت در موی تای شباهت زیادی به بوکس غربی دارند و وجود فنون گلاویزی این رشته را به کیک بوکسینگ و ساواته نزدیک ساخته است . به دلیل این شباهت‌ها بسیاری از ورزشکاران موی تای در مسابقات کیک بوکسینگ ، کی ۱ ، و سانشو نیز شرکت می کنند .

پیشینه ی موی تای در ایران
درسال ۱۳۶۸ موی تای توسط محمد توحیدی به ایران آورده شد . او دوره ی آموزش ورزش را در کشور هلند به پایان رسانده و به ایران برگشت . این ورزش از سال ۱۳۷۳ به صورت رسمی از طرف فدراسیون ورزش های رزمی به رسمیت شناخته می شود و حالا هم تیم ملی موی تای به مسابقات گوناگون اعزام می شود .

سرود رسمی موی تای
در سال ۲۰۱۱ در جریان مسابقات جهانی موی تای که به میزبانی ازبکستان در شهر تاشکند برگزار شد ، فدراسیون موی تای این کشور آهنگ we are muaythai را پخش کرد که شعر آن به شدت مورد توجه مسئولان فدراسیون بین‌المللی IFMA قرار گرفت ، تا جایی که درخواست کردند این آهنگ به عنوان سرود رسمی موی تای معرفی شود . این موضوع در سال ۲۰۱۲ طی مراسمی در بانکوک اعلام شد .

منبع : ویکی پدیا