تکواندو ( زبان کره‌ای = خط هانگول : 태권도 خط هانجا : 跆拳道 ) یک ورزش رزمی کره‌ای و یکی از ورزشهای المپیکی است . تکواندو ورزش ملی کره جنوبی و دارای بیشترین تعداد ورزشکار در میان ورزش‌های رزمی در سراسر دنیا است .

تکواندو یک رشته رزمی مدرن محسوب می‌شود که بعد از جنگ جهانی دوم با کوشش استادان هنرهای رزمی کره جنوبی و با تلفیق رشته‌ اوکیناوایی کاراته به ویژه سبک شوتوکان ، هنرهای رزمی چینی و هنرهای رزمی سنتی کره‌ای همچون تکیون و سوباک پایه‌گذاری شد . استیل خاص این رشته هجومی که متکی بر ضربات پا با حداکثر قدرت و سرعت است و بر حفظ فاصله فیزیکی با حریف و طراحی فنون برای دور کردن مهاجم تاکید دارد ، آن را از تمام سبک‌های رزمی موجود در دنیا متمایز می‌کند .

نام تکواندو
در دوره باستان ، انسان هیچ چیزی برای دفاع از خود نداشت لذا طبیعتا” به مبارزات بر پایه همین دست خالی روی آورد . بعدها که ساخت سلاح ها و توسعه آنها برای حمله یا دفاع آغاز گردید ، بازهم مردم از مبارزه با دست خالی لذت می بردند که این بار برای تقویت قوای جسمی شان این کار را انجام می دادند و همچنین برای نشان دادن رسومات قبیله ای خود ، مثلا برخی قبیله ها سبک خاصی برای مبارزه داشته اند مانند سبک های مار ، پلنگ و … که هرکدام برای فخر فروختن قبیله ای برای قبیله دیگر بود .

در دوران های اولیه شبه جزیره کره ، آنها سه قبیله اصلی داشتند که هرکدام از هنرهای رزمی خودشان در رقابت های تشریفاتی مذهبی استفاده می کردند . در همین مسابقات بود که مردم آرام آرام با کسب تجربه از تکنیک های مبارزات همدیگر توانستند بر چهارپایان وحشی نیز غلبه کنند که همین دفاع ها و حملات مردم آن زمان یکی از منابع تحلیل های امروز ما به حساب می آید .

بسیاری بر این باورند که همین حرکات پایه تکواندوی امروزی به حساب می آید که نام این ورزش نیز از نام های سوباک و تائه کیون و… نشات گرفته است .

کلمه تکواندو از سه بخش تشکیل می‌شود :

태 «تِ» = ضربه زدن دفاع کردن و شکستن توسط پا
권 «کوان» = ضربه زدن دفاع کردن و شکستن توسط دست
도 «دو» = راه و روش
«چاریولت» تکان نخوردن از جای خود
«کینم» احترام کلاس
«تکوان» احترام به استاد

تکواندو نوین
پس از پایان جنگ و آزادی کره ورزشهای رزمی سنتی این کشور تا حد زیادی با رشته‌های ژاپنی همانند کاراته ، کندو و جودو آمیخته شده بود ، در عین حال بسیاری از رزمی کاران کره هم با آموختن هنرهای رزمی چینی آنها را وارد کره کرده بودند . در آن زمان بیشتر اصطلاح‌های «تانگ سو دو» و «کونگ سو دو» برای نام گذاری ورزشی که بعدها به تکواندو معروف شد ، به کار می‌رفت .

تلاش برای بازسازی تکواندو و بازگرداندن آن به حالت اصلی خود در نهایت منجر به تبدیل این رشته به ورزش ملی کره و محبوبترین سبک رزمی در سراسر دنیا شد :

۱۹۵۹ – «انجمن تا سو دو» تأسیس شد . هدف این نهاد ایجاد یگانگی در هنرهای رزمی کره‌ای بود .
۱۹۶۲ – تکواندو به عنوان یک بازی رسمی به چهل و سومین دوره بازی‌های ملی کره جنوبی وارد شد .
۱۹۶۵ – «انجمن تا سو دو» به «انجمن تکواندو» تغییر نام داد .
۱۹۷۲ – کوکی وان تأسیس شد . این باشگاه تا امروز بالاترین مرجع فنی تکواندو بوده‌ است .
۱۹۷۳ – تأسیس فدراسیون جهانی تکواندو (WTF)
۱۹۷۳ – برگزاری نخستین دوره بازیهای جهانی این رشته در کره با شرکت ۲۰۰ ورزشکار از ۱۹ کشور . آمریکا ، تایوان و مکزیک در جدول رده بندی پس از کره قرار گرفتند .
۱۹۷۶ – شورای بین‌المللی ورزشهای نظامی «سیزم» تکواندو را به عنوان یکی از بازی‌های خود پذیرفت .
۱۹۸۳ – کمیته بین‌المللی المپیک «فدراسیون جهانی تکواندو» را به عنوان یکی از اعضای خود اعلام کرد .
۱۹۸۶ – برگزاری تکواندو به عنوان یک ورزش نمایشی در بازی‌های آسیایی سئول .
۱۹۸۸ – برگزاری تکواندو به عنوان یک ورزش نمایشی در المپیک سئول .
۱۹۹۴ – تکواندو به عنوان یک رشته رسمی در بازی‌های آسیایی هیروشیما برگزار شد .
۲۰۰۰ – در المپیک سیدنی تکواندو دومین هنر رزمی آسیایی (پس از جودو) شد که به عنوان یک رشته رسمی در المپیک برگزار می‌شود .

ترتیب رنگ کمربندهای رده در تکواندو
کمربند سفید ( پک تی ) : نشانگر صداقت ، پاکی ، صفا ، صمیمیت ، صلح و دوستی و برادری می باشد که به عنوان دانه محسوب می شود .
کمربند زرد ( نورانگ تی ) : به عنوان خاک و اب و بارور ساختن کمربند سفید است .
کمربند سبز (نوک تی ) : به عنوان جوانه ای که از خاک می روید .
کمربند نارنجی (لونگ تی) : به عنوان نماد جوانه های رو به استغنا .
کمربند آبی ( چونگ تی ) : به عنوان آب ، هوا و اکسیژن است که به جوانه کمک می کند تا ریشه نماید .
کمربند قرمز (هونگ تی ) : گلی که شکفته است .
کمربند مشکی ( هوک تی ) : به عنوان میوه آن گل است که درون هر میوه دانه هایی است که به عنوان شاگردان و یا هر دانه به عنوان یک دان است .

در پایان تشکر می کنیم که با مطلب معرفی رشته تکواندو با ما همراه بوده اید . . .

منبع : ویکی پدیا